سینماهای تهران

تاریخچه و تصاویر سینماهای تهران

سینما شهناز

سینما شهناز

نام پیشین : هیرمند

آدرس : خیابان انقلاب ( شاهرضا ) ،نبش خیابان نامجو ( گرگان ) و کوچه ی کیهان

مالک : فریور دماوندی

ظرفیت : 700 نفر

ناصر مجد بیگدلی از سال 1330 این سینما را اجاره کرده بود .

در سال 1361 تعطیل شد . این سینما تخریب شده است .


فریور دماوندی به روایت ایوب شهبازی :

از کتاب حکایت مردان خاکستری سینما ،نوشته ی ایوب شهبازی ،چاپ اول ،انتشارات روزنه کار ،صفحه ی 232

... سال 1360 مجلس بزرگداشتی از طرف سینما داران برای زنده یادان طالقانی ( سینما تمدن ) و دماوندی ( مالک سینما شهناز نبش خیابان گرگان ) ،در سینما ریولی ( صحرا ) برگزار شد . زمانی که مرحوم طالقانی و دماوندی برای صحبت کردن ،روی صحنه رفتند ،دیگر سینما داران حاضر در سالن ،با ابراز  احساسات بی نظیری از آن ها خواستند که اگر خاطره جالبی از آن روزها و افتتاح سینما دارند ،بگویند ...

تاریخ ارسال: دوشنبه 10 شهریور 1393 ساعت 23:52 | نویسنده: سیدمرتضی سیدمحمدی | چاپ مطلب
نظرات (1)
سه‌شنبه 21 آذر 1396 15:08
سعید لینک نظر
سلام و تشکر برای پستهای شما در ارتباط با آنچه که بود و دیگر نیست . به پست شما در ارتباط با سینما شهناز بر خوردم و از آنجا که خود در آن نزدیکی به مدرسه می رفته ام، فکر کردم که یک کپی از سری یادداشتهای خودم در ارتباط با سینما که من نیز علاقه وافری به آن دارم برای شما بفرستم. این نوشته با کمی طنز همراه است و جزیی از نوشته های مرا می سازد.

مدرسه با چاشنی فیلم هندی در پس زمینه
(سینما شهناز)

"سیزده سالم بود و به کلاس اول دبیرستان معرفت واقع در خیابان شاهرضا، روبروی سینما شهناز که به نمایش فیلمهای فقط هندی معروف بود، می رفتم. می گفتند که صاحب سینما هم که مردی فربه با موهای خاکستری هندی است که البته دروغ بود. اگر چه چنین شایعه ایی این توهم را در شخص ایجاد میکرد که صاحب سینما می تواند هندی باشد. اما آنچه که راست بود این بود که صاحب سینما علاقه وافری به فیلمهای هندی داشت و یک فیلم را چند سالی نمایش میداد. خُب سینما مشتری های زیادی نداشت و بخاطر کسادی کار، بیرون سینما بلند گوئی نصب شده بود که صدای فیلم داخل سالون را در خیابان برای مردم و ترغیب آنها به دیدن فیلم پخش می کرد. خود صاحب سینما درگیشه سینما بلیط را می فروخت و بعد با ورود مشتری به داخل سینما، چراغ قوه خود را روشن کرده و تماشاگر را به نزدیکترین صندلی رسانده و خود به گیشه باز می گشت. هر فیلم یک تا دو سال روی پرده این سینما بود تا اینکه صدای یکی از هنرپیشه های فیلم از زدن و رقصیدن هر روزه در بیاید و آنگاه فیلم عوض میشد"
نام :
پست الکترونیک :
وب/وبلاگ :
ایمیل شما بعد از ثبت نمایش داده نخواهد شد